Τι κι αν εκείνη έχει κάτσει στον θρόνο της και αρχίζει να σε κοιτάει περίεργα, καχύποπτα και σε πιέζει τόσο κοντά στη γη. Σχεδόν σαν η βαρύτητα να μεγαλώνει και να μπορείς μόνο με το ζόρι να κουνηθείς.Και εντάξει να είσαι σε μία παραλία και να κάθεσαι με όμορφη παρέα και να τη χαζεύεις, τότε στρογκυλοκάθεται στο θρόνο της, έτσι γεμάτη που είναι και τ'απολαμβάνει και αυτή.
Ίσως γι'αυτό το κάνει. Γιατί είναι τόσο ναρκισσιστικά into herself που θέλει να σταματήσεις τα πάντα και να κάθεσαι να την χαζεύεις...Γιατι έκεινες τις μέρες ΟΛΑ γυρνάν γύρω της. Και είναι όμορφα. Και είναι σα να το κάνει επίτηδες, σα να θέλει να σταματήσεις για λίγο, να χαλαρώσεις και να ξεκουραστείς...
Αλλά...αν δε κάτσεις να την χαζέψεις και τρέχεις στα δικά σου...τότε κάνει κάτι πολύ κακό. Ζαλίζει το κεφάλι σου. Τότε είναι που χάνεσαι ανάμεσα σε ρολόγια, σε πόλλες στιγμές ταυτόχρονα...παρελθόν,μέλλον όλα μπλεγμένα στο παρόν...σκέψεις, συναισθήματα, μνήμες, φόβος...
Α ρε Πανόπουλε, έπρεπε να σε είχα ακούσει...Αν και η αλήθεια είναι ότι ένιωσα για λίγο έξω απο τη φούσκα. Ένιωσα ζωντανός.
2 comments:
Οι απίθανες φωτογραφίες είναι της Ρωσσίδας καλλιτέχνιδας Kassandra.
Είναι πάντα γλυκιά και ας τρελαίνεσαι. Σημασία έχει να νιώθεις. Έξω από την φούσκα Αλέξανδρε! Έξω, σε παρακαλώ! ;)
Post a Comment